بیانیه روند فکری انقلاب سبز
در پیوند به بازگرداندن گستردهی مهاجران افغان از ایران
در روزهای اخیر، شاهد بازگشت گستردهی هزاران تن از هموطنان مهاجر از ایران به کشور هستیم؛ روندی که در شرایطی دشوار، بدون حمایتهای لازم و در گرمای طاقتفرسا صورت میگیرد. ما با درک حق هر کشور در تأمین امنیت، مدیریت مرزها و ساماندهی مهاجرت، بر این باوریم که بازگرداندن انسانها باید با حفظ کرامت انسانی و اصول بشردوستانه همراه باشد.
بیشتر بازگشتکنندگان، مردمانی شریف و زحمتکشاند که در پی ناامنی، بیکاری یا سرکوب، ناگزیر به ترک خانه و وطن خود شده بودند. اکنون که به کشور بازمیگردند، دستشان خالی و دلشان پُر از دغدغه است؛ نیازمند همدلی، حمایت و تدبیر.
در این میان، ما مردم افغانستان نیز در شرایط دشوار اقتصادی زندگی میکنیم. بیکاری گسترده، رکود بازار و نبود فرصتهای پایدار، همه را با دشواریهایی مواجه ساخته است. با این حال، بر این باوریم که تنها راه عبور از این بحران، تکیه بر همبستگی ملی، همدلی مردمی و وجدان جمعی ماست.
در همین راستا، ما از مردم شریف افغانستان دعوت میکنیم که با حفظ وحدت ملی، چون همیشه دست یاری بهسوی بازگشتکنندگان دراز کنند:
-
از شهروندان تقاضا میکنیم با درک موقعیت مهاجران بازگشته، با آنها چون خانوادهی خویش رفتار کنند.
-
از موتروانان انتظار داریم تا با انصاف کامل، از افزایش بیرویه کرایهها خودداری کرده و یاور این عزیزان باشند.
-
از تاجران، نهادهای خیریه و اجتماعی دعوت میکنیم تا در تأمین نیازهای اولیهی بازگشتکنندگان نقش فعال ایفا کنند.
-
از علما، رسانهها و روشنفکران میخواهیم که روحیهی همیاری، شفقت و اعتماد ملی را در جامعه تقویت نمایند.
ما امیدواریم مسئولان حاکم کشور، با درک مسئولیت انسانی و ملی خود، زمینههایی را فراهم سازند تا:
-
بازگشتکنندگان در فضایی امن و انسانی، بتوانند اسکان و معیشت خود را سامان دهند؛
-
از تخصص و نیروی کار این هموطنان در روند بازسازی و توسعهی کشور بهرهبرداری شود؛
-
و مهمتر از همه، دغدغهی جدی خانوادهها در خصوص آموزش فرزندان، بهویژه تحصیل دختران، پاسخ شایستهای بیابد.
همچنین، از سازمانهای بینالمللی، نهادهای حقوق بشری و کشورهای اسلامی میخواهیم که در تأمین کمکهای انسانی، ایجاد زیرساختهای اولیه و حمایت از حقوق مهاجران افغان—و نیز فشار برای رفتار انسانی با مهاجران—نقش مؤثری ایفا کنند.
در پایان تأکید میورزیم: حل این بحران نهتنها وظیفهی حکومت، بلکه مسئولیت مشترک همهی ماست. تنها با خرد جمعی، همبستگی ملی و وجدان انسانی میتوانیم از دل این رنج، آیندهای روشنتر برای فرزندانمان بسازیم.
روند فکری انقلاب سبز
سرطان ۱۴۰۳





