تصویری از امروز، یادی از دیروز و نگاهی به فردا

امروز با تصویری در فضای مجازی مواجه شدم . عده ای از هموطنان برای بازگشایی حوزه علمیه خاتم النبیین و تلویزیون تمدن طوماری را به امضا رساندند.

این حرکت آنها مرا به سال‌های نه چندان دوری برد که تهداب حرکت‌های مدنی متفاوتی را روند فکری انقلاب سبز بنا نهاد.

خرکت مدنی که با 2 شعار اساسی ( من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی، همه بر می خیزند و شعار نا عدالتی‌ها ریشه ملت‌شدن را می‌خشکاند) گام در مرحله جدیدی از حرکت‌های دادخواهانه گذاشت.

حال هم جدای از نقد و انتقادهایی که علیه مدیریت در حوزه خاتم النبیین و تلویزیون تمدن وجود دارد اما ما باید به دور از تعلقات حزبی، قومی، سمتی و نژادی به ماهییت اینگونه حرکت ها ارج بگذاریم.

همانطور که یکی از شعارهای اصلی روند فکری انقلاب سبز این بود که ” نا عدالتی ها ریشه ملت شدن را می خشکاند” کنون هم این شعار زنده است و در شرایط کنونی جامعه سیاسی کشور معنا پیدا می‌کند نه تنها برای حال بلکه برای آینده‌ها و آیند ه‌ها.

این نا عدالتی ها هم می تواند از ناحیه حکومت بر مردم صورت بگیرد و هم عدم همپذیری ما سبب شود که به یکدیگر ناعدالتی کنیم.

افغانستان با تمام داشته هایش زیباست با تمام تنوع قومی، زبانی، نژادی و حتی جریان های سیاسی پخته و ناپخته اش.

اگر در کنار هم بودیم و تداعی‌گر شعار دیگر انقلاب‌سبز که ” من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی، همه بر می‌خیزند” آنروز روز پیروزی ماست.

هیچ کس وطن نیست؛

وطن یعنی همه‌ی ما